Idiofonoa gogortasunari arintasuna egiteko saiakera bat da, zarataren artean harmonia aurkitzeko, bibrazio komun bat eraikitzeko. Baina batez ere, partekatzearen plazerari oda.
Idiophona gizakiaren eta materiaren arteko elkarrizketa da, non publikoaren parte-hartzearekin soinu-instalazio handi bat eraikitzen den espazio publikoan.
Musikaria ez bazara edo gai hau ikasi ez baduzu, agian ez dakizu idiofonoa zer den. Idiofonoak bibraziotik soinua sortzen duten musika tresnak dira, baina ez soken bibrazioetatik, objektuaren gorputz osotik eta materiatik baizik. Kontzeptu horretatik abiatuta, eta komunitatearen, materialaren eta espazioaren ideiak partekatzeko asmoarekin, Joan Catalàk ausaz aukeratutako ikusle talde bat esku bat ematera gonbidatzen duen proposamena dakar.
Idiofonoa, burdinaz markatutako patua duen pertsonaia baten odisea metaliko-poetikoa da. Inposatutako bide batetik ihesi dabilen bilatzaile jaioa. Idiofonoa tradizioari egindako traizioa da, berri bat forjatzea. Zurea.
